Vietman, WOII en olifanten

Het is alweer een paar weken geleden dat Carina en ik op reis gingen naar Vietnam. Yes, het was weer tijd voor onze verplichte stedentrip. Ons visum zou bijna verlopen, dus dan moet je het land uit om in het buitenland een nieuwe aan te vragen. Dit keer in Vietnam dus. Een mooie gelegenheid om kennis te maken met dat land. Een inkijkje in het dagboek dat ik daar schreef.

(1) Vietnam. Wat een nieuwe indrukken. Wat een chaos. Wat een belevenis. Als ik hier in Hanoi rondloop val ik van de ene in de andere verbazing.

Vooral het verkeer. Men rijdt hier weer aan de rechterkant van de weg (in tegenstelling tot Thailand) maar hier geldt vooral het recht van de grootste en het snelste voertuig en de hardste toeter. Als voetganger moet ik zelf alert zijn, want ze stoppen echt niet voor je. Dat maakt oversteken tot een heuse survival 🙂
En je kan hier alles, ja echt álles meenemen op je brommer, van bloemen tot watertonnen, van bakstenen tot rollen tapijt.
De dag begonnen we met op zoek gaan naar een geldautomaat. Nadat we van het kastje naar de muur (of: van de ene ATMmachine naar de andere bank) waren gestuurd, vonden we een automaat die onze Thaise pas wél accepteerde. Eindelijk konden we onze miljoentjes pinnen. Ik ben trotse eigenaar van 6 miljoen Vietnamese Dong 🙂 , wat weer ruim 8000 Thaise Baht is. Het klinkt allemaal heel veel, maar in euro’s valt het wel mee 😉
Als je je afvraagt waarvoor we in Vietnam zijn? We zijn hier voor een nieuw visum, en die is ondertussen aangevraagd. 

 

(2) Een nieuwe dag in Vietnam. De dag waarop we ons nieuwe visum gaan ophalen. De Thaise ambassade ligt op zo’n 30 minuten lopen, so let the survival begin 😉 Het is leuk om hier in Hanoi rond te lopen. Je komt ogen en oren te kort om alles in je op te nemen. Piepkleine winkeltjes, volledig volgestouwd met spullen. Fietsen met voorop en achterop grote manden waaruit mango’s en ananassen verkocht worden. Fietsen met voorop een bankje voor 2 personen, aangedreven door mensenkracht (ook wel riksja genoemd). Heel vaak worden we nageroepen of we zo’n taxi willen gebruiken. Ook kregen we les in hoe je over moet steken op een druk kruispunt. In deze video kun je zelf zien hoe je dat doet. Wees gerust, het loopt goed af!
En het visum? Dat hebben we binnen. YES! We mogen weer terug naar Thailand.

Wil je nog een filmpje zien van Vietnam? Klik dan hier en hier.

Weer terug in Thailand was het tijd om met de andere twee home-school-teachers les te geven. Hun gezinnen zijn in Bangkok voor een vergadering. Het is dan begin mei, dus een mooi moment om de kinderen te leren over WOII, de bevrijding, en dodenherdenking. Daarnaast houden we onze eigen koningsdag, inclusief koningsspelen en zingen bij de (Nederlandse) vlag. 

Na deze lekker Nederlandse lessen is het voor mij meivakantie. Ik ga op reis met de trein. Dit is een relatief veilig en ook goedkoop vervoersmiddel. Met de nachttrein ga ik naar Chiang Mai. ’s Avonds stap ik op op station Don Muang in Bangkok. Mijn tweedeklas bed is al opgemaakt: 2 bankjes zijn uitgeklapt, een matrasje erop, een gordijntje ervoor and that’s it. Als Nederlanders staan we erom bekend dat we lange mensen zijn, maar tóch pas ik precíés in het bed. Het slaapt prima. Ruim 11 uur en 729 km later ben ik op plaats van bestemming: Chiang Mai. 

Tijdens mijn verblijf in Chiang Mai geniet ik van de natuur die te vinden is buiten de stad. Het ligt tussen een aantal bergen. Ook de hoogste berg van Thailand ligt er in de buurt: 2565 meter boven de zeespiegel. Het was daar best fris: ’s morgens om 6.00h was het slechts 9 graden. Om 11.30 is het 19 graden. Brrr! Wat ik bijzonder vind, is dat alle bergtoppen die ik zie, bedekt zijn met bomen. Het is prachtig om alle frisgroene natuur te zien! Een grote tegenstelling met mijn woonplaats Bangkok.

Voor mijn vertrek naar Thailand werd me soms gevraagd of ik ook een ritje op een olifant zou gaan maken. Ja, misschien wel, is wat ik dan antwoordde.

Maar echt, ga nooit, maar dan ook nóóit een ritje maken op een olifant!

Olifanten zijn wilde dieren. Om ze tam te maken (zodat ze bereden kunnen worden) wordt veel geweld gebruikt. Ook worden olifanten allerlei kunstje aangeleerd, ze worden weggehaald van familie (terwijl het kuddedieren zijn), en het geld dat verdient wordt staat ver boven het dierenwelzijn. Ondanks deze nare dingen, zijn er nog veel slechte olifantenkampen te vinden in Thailand. 

Gelukkig worden er ook steeds olifanten ‘gered’ uit de toeristenindustrie, maar omdat ze vaak zo mishandeld zijn, kunnen ze niet meer uitgezet worden in het wild. Deze dieren worden opgevangen in goede olifantenreservaten. Hier hebben de dieren vrijheid, hebben ze vrije toegang tot eten en water en worden er geen shows opgevoerd. Bij zo’n olifantenreservaat ben ik op bezoek geweest om met eigen ogen te zien hoe de dieren leven. 

Wat is het leuk om deze dieren van dichtbij mee te maken! Wat een enorme dieren zijn het, veel groter dan ik ben. Maar ik hoef niet bang voor ze te zijn, verzekert de gids me. Zolang ze vrolijk met hun oren heen en weer wapperen, zijn ze ontspannen en is er niets aan de hand. We beginnen met het voeren van de olifanten. Bananen zijn voor olifanten wat snoep is voor kinderen. Ook suikerrietstengels vinden ze heerlijk. Olifanten hebben een hele goede neus. Dus ook als mijn tas met bananen leeg is, komt de slurf weer naar me toe om aan m’n tas te ruiken. Na het eten geven is het tijd voor het modderbad. De dieren gooien zichzelf onder de modder als bescherming tegen de brandende zon. We mogen een handje helpen. Modder gooien tegen de olifanten 🙂

Om de olifanten wat afkoeling te geven, is er ook een waterpoel. Gewapend met een bakje en borstel gaan we het water in. Naast dat we de olifanten een schoonmaakbeurt geven wordt er ook gespeeld met water. Door de olifanten, maar ook door mensen 😉

Al met al is dit een hele gave ervaring! En kom jij ooit nog eens in Thailand? Dan is het zeker een aanrader om zo’n goede olifantenfarm te bezoeken.

Een hartelijke groet uit Thailand!

Patricia

Dit bericht is geplaatst in 2018. Bookmark de permalink.

2 reacties op Vietman, WOII en olifanten

  1. angelina poppeliers schreef:

    wat een belevenissen maak jij mee ik geniet zo erg van die verhalen van de foto.s ik moet er gewoon om lachen en dat verkeer daar geweldig echt alles kan daar werkelijk ik geniet er echt van van je blogs

  2. Adrie van Beusekom schreef:

    Wat een heerlijke chaos met dat verkeer in Hanoi??
    Heerlijk om weer wat van jou te lezen………..mooie avonturen beleef je tussen het werken door.
    Goed dat je dat over doenolifanten schrijft!!!Kan echt niet hoe ze met die dieren omgaan.
    Geniet nog een tijdje van je verblijf in Thailand?
    Liefs ?

Reacties zijn gesloten.