Van KL naar de Romeinen & boeddhistische ruïnes

Het is al veel te lang geleden dat er een nieuwe blog kwam (geen bericht is goed bericht zullen we maar zeggen 😉 ). Daarom is het hoog tijd om jullie weer eens bij te praten.

Na de kerstvakantie was ik alweer snel in het normale ritme gekomen: lesgeven! Wat is het leuk om met mijn drie leerlingen bezig te zijn en vorderingen te maken. Het is fijn om die vaste dingen in mijn leven te hebben. Het leven naast het lesgeven is intensief. Leven in Thailand is intensief. De indrukken, het verkeer, very basic communicatie met locals op de markt, spontane ideeën om buiten de deur te eten (goedkoper dan als ik zelf zou koken) en de warmte (hoewel het nu nog net het koude seizoen is, wordt het warmer: 35 graden en meer). Ik vind het leuk om zo’n leven te hebben hier, en het is goed dat er af en toe een vakantie is om alle indrukken te verwerken en echt bewust te ontspannen. Dat is nodig om daarna weer verder te gaan.

Aan het einde van januari was mijn visum van drie maanden bijna verlopen. Ik moest het land uit om een nieuwe aan te vragen, en vervolgens weer terug te reizen. Daarom had ik samen met collega homeschool teacher Carina een stedentrip naar Kuala Lumpur, Maleisië geboekt. 

Na een vlucht van 2,5 uur (waarbij je net na het opstijgen de dikke smoglaag boven Bangkok heel goed kan zien) komen we aan in KL. De eerste dag gebruiken we om wat van de stad te gaan zien. De tweede dag gaan we naar de Thaise ambassade. Als we daar aankomen, staat er een enorme rij wachtenden voor ons. We sluiten maar aan in die rij. Als we dan eindelijk naar voren geschuifeld zijn, horen we dat een van ons nr. 130 is. En ze doen maar 130 aanvragen op een dag. De ander zou dus de volgende dag terug moeten komen. Na wat overleg mogen we het samen om één nummertje proberen. Gelukkig maar, anders zouden we een probleem hebben met onze terugvlucht. God voorziet: het komt goed! Als we de volgende dag terugkomen, krijgen we allebei ons paspoort terug met daarin een nieuw visum voor de komende drie maanden. 

In KL heb je twee identieke torens die heel beroemd zijn (waar ik nog nooit van had gehoord 😉 , maar ze zijn wél beroemd): De Petronas Twin Towers. Lange tijd waren het de hoogste torens van de wereld. Die willen we wel eens van dichterbij bekijken, en uiteraard ook ‘beklimmen’ (met de lift). Als we er op maandag komen, kunnen we niet meer omhoog, er mogen slechts 1200 mensen per dag omhoog. Dus kopen we een kaartje voor de volgende dag. De rest van de maandag genieten we in een groot park dat midden in de stad is aangelegd, met een meer, heel veel groen, een hertenweide, orchideeëntuin en vogelpark. Heerlijk om daar midden in die drukke, warme stad te genieten van rust. Dinsdagmorgen gaan we wél omhoog in de torens. Om 170 meter hoogte lopen we over de brug die beide torens verbindt. Daarna bekijken we het uitzicht op 370 meter hoogte. Prachtig!

Maleisië is een buurland van Thailand. Toch zijn er wel een aantal dingen anders. Ze hebben bijvoorbeeld gewoon ons Latijnse alfabet. Heerlijk om woorden te kunnen lezen, en geregeld ook te begrijpen, trafik-verkeer, staton-station, teksi-taxi, monorel-monorail, tren-trein, tiket-ticket 🙂 . Daarnaast is Maleisië enorm islamitisch, het is een Arabisch land met een Aziatisch tintje (of andersom). En ten slotte: in Maleisië hebben we geen enkele straathond gezien – in tegenstelling tot wat er allemaal in Bangkok rondloopt…

Nadat we weer teruggekomen zijn Bangkok was het weer tijd om aan het werk te gaan. Deze week geef ik twee dagen les met mijn collega-homeschool-teachers. Dit omdat hun gezinnen in Bangkok zijn voor een vergadering. Mijn klas zit ineens vol met acht leerlingen, twee peuters (en drie leerkrachten 😉 ) heel erg leuk! We werken deze dagen over de Romeinen, leren over de geestelijke wapenrusting, rekenen met Romeinse cijfers, maken schilden en helmen, doen ‘Romeinse spelletjes’, vechten in een heus amfitheater in de buurt, en we genieten met z’n allen van elkaar. Wat vonden de kinderen het leuk om weer met hun vrienden samen te zijn! 

Vind jij het fijn om een lang weekend te hebben? Ik wel! En dan maak ik dankbaar gebruik om wat van de omgeving te zien. Daarom ben ik pas een paar dagen naar Ayutthaya geweest. Een stad op een uur afstand – met de trein. Voor 20 Baht (=€0,50) mag je een uur lang genieten van een hoop herrie, ‘bijzondere’ geuren, een harde plastic bank met enorm weinig beenruimte, en wordt je ondertussen vervoert naar je bestemming. (Tja, ik had i.p.v. de 3e klas ook gewoon voor de 2e klas kunnen kiezen.) Eenmaal aangekomen stopt de trein bij een veel te kort perron, dus stap ik uit de op de rails. Kan ook gewoon. Vlakbij het station kan ik een fiets huren, om daarmee de stad te gaan verkennen voor twee dagen.

Meer dan 400 jaar is Ayutthaya de hoofdstad van Thailand geweest. In 1767 werd de stad aangevallen en geplunderd door de Birmezen. In 1768 kwam er een nieuwe koning die ook een nieuwe hoofdstad stichtte: Bangkok. De stad Ayutthaya ligt nu nog vol met restanten uit het verleden. Op mijn fietsje ga ik er een aantal ruïnes af: Wat Chai Watthanaram, Wat Phra Mahathat, Wat Yai Chai Mongkhon, (haha, ik weet bijna zeker dat je de namen niet helemaal hebt gelezen 😉 ) Eigenlijk zie ik overal hetzelfde: ruïnes, afgebrokkelde oude gebouwen, gebroken boeddhabeelden, beelden die nog intact zijn en veel toeristen. Het zijn stuk voor stuk toeristische trekpleisters. Nu ik daar geweest ben, komt het boeddhisme heel dichtbij. Ik vind het confronterend. Zó veel mensen die ook nu nog buigen voor deze beelden. Ik denk dat het een goede afspiegeling is van de Thaise cultuur zoals die ook nu nog is. Bid jij mee voor deze mensen dat ze mogen inzien dat het een grote leegte is? Gebed is zo nodig!

Net buiten de stad is een boerderij – niet met koeien, maar een olifantenboerderij. Tientallen olifanten lopen daar rond. Met een ijzeren ketting aan hun poot. Soms met een pin in de grond vastgemaakt. Soms ook gewoon los. Als ik aan kom fietsen, loopt er een in de berm langs de weg te ‘grazen’. Even later komt er een mannetje aan om hem mee terug te nemen naar de boerderij. Ook in de stad zelf kom ik olifanten tegen, speciaal voor de toeristen. Je kunt een rondje meerijden op hun rug. Dat heb ik nog niet gedaan. ‘k Ga liever olifant rijden in de jungle of iets dergelijks, niet in een stad tussen ander verkeer. 

Het was leuk om zo even twee dagen weg te zijn. Even wat anders doen dan lesgeven, even ontspannen en nieuwe dingen van Thailand ontdekken. Volgende week geef ik nog vijf dagen les, daarna heb ik twee weken voorjaarsvakantie. Ik kijk er naar uit! Het plan is om dan in het zuiden van Thailand op ontdekkingstocht te gaan. Misschien komt er volgende week nog een blog -er is nog meer te vertellen- en zo niet, dan niet. 

Voor nu veel warme groeten uit Bangkok,

Patricia

Dit bericht is geplaatst in 2018. Bookmark de permalink.

Een reactie op Van KL naar de Romeinen & boeddhistische ruïnes

  1. angelina poppeliers schreef:

    echt schitterend prachtig om zo je blogs te lezen echt wat een avondtuur beleef je daar echt een hele andre wereld echt leuk om zo met je mee te genieten ik geniet daar helemaal van echt schitterend

Reacties zijn gesloten.