Happy New Year!

Water. Waterpistolen. Tuinslangen. Bloemetjesblousjes (die van mij is oranje) 🙂 Witte ‘klei’. Nog meer (ijs)water. Hoera, het is Songkran, oftewel Thais nieuwjaar. En dat wordt uitbundig gevierd door zo’n beetje álle inwoners van Thailand. 

Voor de derde (!) keer in 4 maanden wordt hier nieuw jaar gevierd. Het begon met de ons bekende jaarwisseling op 1 januari. Vervolgens op 16 februari het Chinees nieuwjaar, dat vooral gevierd werd door de Chinese inwoners van Thailand. En sinds gisteren, 13 april, is het Thais nieuwjaar aan de gang. Drie dagen lang is het feest om een nieuw jaar in te luiden. Niet met oliebollen en vuurwerk, maar met een enorm groot watergevecht. Iedereen mag iedereen natgooien, gezichten worden ingesmeerd met een soort witte klei (wat het precies is, weet ik nog niet), er klinkt harde muziek en er is veel drank. En dat dus drie dagen achter elkaar. 

Op vrijdag is de verjaardag van Manuel. Daar ga ik ’s morgens naartoe. Met de familie vieren we in de tuin Songkran: een watergevecht. Heerlijk, want het is warm: 36 graden.

Ook gaan we een rondje rijden op de brommer. Gewapend met waterpistolen. Iedereen die we tegenkomen, mogen we natspuiten. En uiteraard andersom, ook wij worden nog natter (hoewel we al doorweekt waren). Daarnaast stoppen we geregeld om ingesmeerd te worden met klei (wat er overigens ook snel weer afspoelt). Bijzonder om te zien wie er allemaal langs de weg zitten om anderen nat te gooien. Kinderen met waterpistolen, een oudere vrouw met een tuinslang… jaja, het is een feest waar álle generaties aan meedoen 🙂 Mensen hebben tonnen water klaarstaan met bakjes om te gooien. Sommigen hebben daarin enorme ijsblokken, zodat we af en toe worden opgeschrikt door een plons IJ-S-K-O-U-D water 😉 Ook rijden er pick-up trucks over straat. In de laadbak staan grote tonnen met water en zitten mensen die water gooien. 

De tweede dag van het feest ga ik ook even de straat op, gewapend met m’n waterpistool (met heel koud water), een waterdicht hoesje voor m’n telefoon en uiteraard weer in m’n Songkran bloesje. 🙂 Zodra ik de straat van de Mission Home uitloop, word ik natgegooid en wordt m’n gezicht ingesmeerd met klei. Even verderop weer. Aan het einde van de straat word ik door een groepje jongeren uitgenodigd om een drankje mee te drinken, helaas voor hen doe ik daar niet aan mee. Langs de grote weg staan verschillende mensen klaar om voorbijgangers, in dit geval vooral auto’s en brommers, nat te gooien. En ik doe vrolijk mee met m’n pistool. 🙂 Uiteraard krijg ik ook het nodige over me heen. En is je pistool leeg? Dan is er altijd wel iemand die ‘m even wil vullen. Onderweg terug naar huis krijg ik nog een aanbod om een glaasje sterke drank mee te drinken. Ook deze sla ik af. Christenen in Thailand drinken geen alcohol, dus ik moet het goede voorbeeld geven 🙂

Bekijk hier en hier een filmpje.

In de weken voorafgaand aan Songkran hoorde ik al Songkran liedjes in de supermarkt en waren er verschillende mensen bezig met rituelen die bij het feest horen. Zo worden de boeddhabeelden gewassen met geurwater. Hiermee smeken ze voldoende regen af voor de komende rijstoogsten. Daarnaast eert men de oudere generaties door geurwater over hun handen te gieten. Ook de monniken in de tempels worden geëerd door ze een maaltijd te brengen. (‘k Ben daar zelf niet geweest, de foto’s zijn van een Thai.)

Naast het leuke aspect (het water gooien) en het religieuze aspect (ouderen en monniken eren) is er ook een minder fijne kant aan Songkran. Het feest staat namelijk bekend als ‘de 7 dodelijkste dagen’. En dat heeft dan vooral met het verkeer te maken. Veel mensen gaan met Songkran naar familie toe, waardoor ze een eind moeten reizen. En daarnaast wordt er bij het feest heel veel alcohol gedronken. In een week tijd gebeuren er duizenden ongelukken. Op zit moment (dag 3 v/d 7) staat de teller op 188 doden en 1934 gewonden in 1846 ongelukken. Dit zijn echt hele bizarre getallen om stil van te worden. 

Bij mij in huis merk ik niet veel van het feest. Af en toe waait er een vlaag muziek langs (die op veel plaatsten langs de straat behoorlijk (lees: enorm) hard aan staat), en zo nu en dan hoor ik brommers-zonder-uitlaat. Het klinkt als een wedstrijdje welke-brommer-maakt-het-hardste-geluid? 😉 

Al met al kan ik zeggen dat het een bijzonder feest is om eens mee te maken. Ik heb er van genoten – en we gaan nog even door de komende paar dagen.

Hartelijke groet uit Thailand,

Patricia

Dit bericht is geplaatst in 2018. Bookmark de permalink.

Een reactie op Happy New Year!

  1. angelina poppeliers schreef:

    wat een belevenissen patricia echt geweldig echt enorm leuk ik had wel met je mee gewild echt geweldig echt top ik geniet enorm van al je verhalen tot gauw weer

Reacties zijn gesloten.